عشق ـ فریدون مشیری

 

 

عشق ، هر جا رو کند آنجا خوش است

گر به دریا افکند دریا خوش است

گر بسوزاند در آتش ، دلکش است

ای خوشا آن دل ، که در این آتش است

تا ببینی عشق را آئینه وار

آتشی از جان خاموشت بر آر

هر چه می خواهی به دنیا در نگر

دشمنی از خود نداری سختتر

عشق پیروزت کند بر خویشتن

عشق آتش می زند در ما و من

عشق را دریاب و خود را واگذار

تا بیابی جان نو، خورشیدوار

عشق هستی زا و روح افزا بود

هر چه فرمان می دهد زیبا بود

 

/ 1 نظر / 2 بازدید
رفيق

اي ماه خون، بار ديگر از راه ميرسي و با نسيم گرم كربلايي، قصه آلاله هاي سرخ را به گوش جان مي رساني. دوباره سكوت تاريخ را در هم مي شكني و بغض ناله را از تنگناي حنجره ها آزاد مي كني. بار ديگر از راه ميرسي و برف سكوت را با آفتاب عشقي كه بر آسمان سينه داري، آب مي نمايي و آن را به اقيانوس خروشان فرياد مي رساني! اي ماه خدا! قدومت .كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا. .....فرااارسیدن ماه محرم تسلیت عرض میکنم ...التماس دعا