تو یه تاک قد کشیده پا گرفتی روی سینه ام

 واسه پا گرفتن تو عمریه که من زمینم

راز قد کشیدنتو عمریه دارم می بینم

 داری میرسی به خورشید ولی من بازم همینم

میزنن چوب زیر ساقت واسه لحظه های رستن

ریختن آب زیر پاهات هی منو شستنو شستن

توی سرما و تو گرما واسه تو نجاتم عمری

تو هجوم باد وحشی سپر بلاتم عمری

آدما هجوم اوردن برگای سبزتو بردن

توی پاییزو زمستون ساقتو به من سپردت

سنگینیت رو سینه ی من سایتم نصیب مردم

 میوه هاتم آخر سر که میشن قسمت هر خم

"من دیگه پا میشم این بار" خالی از هر شک و تردید

 میرم اون بالاها مغرور تا بشینم جای خورشید

تن به سایه ها نمیدم بسه هر چی سختی دیدم

انقدر زجر کشیدم تا به آسمون رسیدم

بزار آدما بدونن میشه بیهوده نپوسید

میشه خورشید شدو تابید میشه آسمونو بوسید