اگر کینه نبود

 قلبها تمام حجم خود را

 در اختیار عشق می گذاشتند و من


با دستانی که

 زخم خورده توست

 گیسوان بلند تو را نوازش می کردم

 و توسنگی را که

 به شیشه ات زده بودم

 به یادگار نگه می داشتی و ما


پیمانه هایمان را

 شبهای مهتابی به سلامتی دشمنانمان

 پر می کردیم