دلم امشب هوای یار کرده


غم دوری مرا بیمار کرده

چو شمعی روز و شب سوزم ز هجران


بجای اشک خون ریزم به دامان

پرستوی دلم امشب کجایی


عزیز خوشگلم پس کی می یایی؟

تو خورشید منی،گرما به من ده


تو امروز منی، فردا به من ده

الا ای اختر شب های تارم


گل امید در فصل بهارم

خدا را شکر گویم من شب و روز


چنین گنجینه ای در سینه دارم

شبی تا نیمه شب بیدار بودم


به قصد فال، حافظ را گشودم

بخواندم شعری از حافظ که گفتا


جدایی سر رسد امروز و فردا

بگفتا شهد کامت باز گیرم


دوباره زندگی آغاز گیرم

به فردا من هزار امید دارم


بدیدارت دقایق را شمارم