روزی به خانه ام می آیی ؛

من نیستم

 به قاب عکسم روی طاقچه خیره می شوی

 روز دیگر به خانه ام می آیی ؛

 قاب عکسم نیست اما یادم در خانه جاری است ...

 روز دیگری هم به خانه ام می آیی ؛

 یادم نیز از خانه کوچیده است ...

این سه لحظه برای یک سفر جاودانه کافی است ...