حرف های ما هنوز نا تمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه تصور کنی

لحظه عزیمت تو نا گزیر می شود

آه ای دریغ وحسرت همیشگی

ناگهان چقدر زود دیر می شود