آوازه خوان خسته ام که از همه گسسته ام

 

طنین بغض گریه ام که ره به سینه بسته ام

 

ببین که نای خسته ام چه دل شکسته می زند

 

برای خواب چشم تو نوای خسته می زند

 

شمعم و گاه واپسی ز عشق تو شعله می کشم

 

طفلم و گریه می کنم منتظر نوازشم

 

شبی که ماه عاطفه اسیرابرکینه شد

 

برای مرگ باغ عشق سکوت گل زمینه شد

 

شبی که باد فتنه ها تگرگ لاله کشت نسیم

 

ز چشم لاله اشک غم به دامن چمن چکید

 

من آن مستم که از سر تا به پا پیوسته می سوزم

 

من آن گویای خاموشم که لب از شکوه می دوزم

 

من آن مرغ اسیرم ناگزیرم ناگزیرم

 

برای تو بخوانم تا بمیرم تا بمیرم

 

من آن یک مشت خاکم خاک پاکم

 

برای واقعیت ها هلاکم!!! من هلاکم!!!!